Benjamin, W. (1977). Theater und Rundfunk: Zur gegenseitigen Kontrolle ihrer Erziehungsarbeit. Στο R. Tiedemann & H. Schweppenhäuser (Επιμ.), Gesammelte Schriften (Τόμ. II.2, σσ. 773–776). Frankfurt am Main: Suhrkamp. (Πρωτότυπη έκδοση 1932)
Crook, T. (1999). Radio drama: Theory and practice. London: Routledge.
Drakakis, J. (Επιμ.). (1981). British radio drama. Cambridge: Cambridge University Press.
Goffman, E. (1980). The radio drama frame. Στο J. Corner & J. Hawthorn (Επιμ.), Communication studies (σσ. 192–206). London: Edward Arnold.
Huwiler, E. (2005). Storytelling by sound: A theoretical frame for radio drama analysis. The Radio Journal: International Studies in Broadcast & Audio Media, 3/1, σσ. 45–59.
Lewis, P. (Επιμ.). (1981). Radio drama. London: Longman.
Pradalié, R. (1960). Ἡ ῥαδιοφωνικὴ τέχνη. Ἀθῆναι: Ε.Ι.Ρ.
Αθανασοπούλου, Ρ. (2010). Το ραδιοφωνικό θέατρο στην Ελλάδα: Αρχή και καθιέρωση (1939–1953). Βέροια: Renavox.
Βερβεροπούλου, Ζ. (1998). Η θεατρική πρόσληψη ως ακρόαση και τηλεθέαση. Θεατρογραφίες, 1, σσ. 52–57.
Καμηλάρη, Ε. (2024). Το θέατρο στο ραδιόφωνο του Ε.Ι.Ρ.: Από το 1953–1967. Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη.
Κροντηράς, Κ. (1952). Πῶς παίζεται ἕνα σκέτς: Θέατρο καὶ ῥαδιόφωνο. Ῥαδιοπρόγραμμα, 96/4, σ. 28.
Πούχνερ, Β. (1984). Στόχοι και μέθοδοι διερεύνησης του ραδιοφωνικού ακροατηρίου. Στο Ευρωπαϊκή θεατρολογία (σσ. 335–373). Αθήνα: Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν.
Ρώμας, Δ. (1991). Ραδιοφωνικό θέατρο: Σκετς (Φ. Κ. Μπουμπουλίδης, Επιμ.). Αθήνα: Πατάκης.
Φώσκολος, Ν. (1953, 5–11 Ιουλίου). Θέατρο & μικρόφωνο: Γιὰ νὰ γνωρίσετε αὐτοὺς ποὺ ἀκοῦτε… Χρ. Νέζερ. Ῥαδιοπρόγραμμα, 162, σσ. 5–32.
Χατζηδάκης, Γ. (Επιμ.). (1989, Οκτώβριος–Δεκέμβριος). Αφιέρωμα: Το θέατρο στο ραδιόφωνο. Θεατρικά γεγονότα και ζητήματα, 1.